Pora dnia, której nie widać na rzucie

Rzut mieszkania mówi wszystko o metrażu i nic o tym, jak się w nim mieszka o poranku. A to właśnie światło — nie liczba metrów — decyduje o tym, czy wnętrze wydaje się przyjazne.

Wschód budzi, zachód domyka dzień

Sypialnia od wschodu wypełnia się światłem zanim zadzwoni budzik, a po południu naturalnie stygnie. Ta sama sypialnia od zachodu rano bywa ciemna, za to wieczorem robi się ciepła i złota. Żadna z tych opcji nie jest lepsza — są dopasowane do różnych trybów życia.

Osoba, która wstaje o szóstej, pokocha wschód. Ktoś, kto pracuje do późna i ceni poranny półmrok, uzna go za wadę.

Salon od południa to nie zawsze wygrana

Południowa ekspozycja sprzedaje się najlepiej i zwykle słusznie — daje najwięcej światła przez cały rok. Ale w mieszkaniu na wysokim piętrze, bez zewnętrznych osłon, potrafi latem zamienić salon w szklarnię. Warto zapytać o rolety zewnętrzne albo markizę, zanim uzna się ekspozycję za atut bezwarunkowy.

Północ ma swoich zwolenników

Światło od północy jest równe i pozbawione ostrych cieni przez cały dzień. Dla kogoś, kto pracuje z domu przy komputerze albo maluje, bywa najlepsze z możliwych. To rzadki przypadek, w którym „gorsza" ekspozycja jest realnie lepsza.

Co z tego wynika przy oglądaniu

Jeśli decyzja jest poważna, warto zobaczyć mieszkanie dwa razy: raz w słońcu, raz w pochmurny dzień. Pierwsze pokazuje, ile światła wpada; drugie — ile go zostaje, gdy pogoda nie pomaga. Różnica bywa większa niż między dwoma różnymi mieszkaniami.