Pełnomocnictwo notarialne — kiedy potrzebne i co musi zawierać

Pełnomocnictwo notarialne to dokument, w którym właściciel lub kupujący upoważnia inną osobę do zawarcia w jego imieniu umowy dotyczącej nieruchomości. Przy przeniesieniu własności musi mieć formę aktu notarialnego — podpis poświadczony na zwykłym dokumencie nie wystarczy.

Skąd się bierze w praktyce

Nie zawsze da się stanąć przed notariuszem osobiście. Praca za granicą, choroba, dwoje współwłaścicieli w dwóch różnych miastach — sytuacji jest sporo, a termin aktu z reguły jest jeden. Pełnomocnik staje wtedy przy stole zamiast mocodawcy, podpisuje akt i, jeśli został do tego upoważniony, odbiera pieniądze. Dla drugiej strony transakcji nic się nie zmienia: umowa jest tak samo ważna, jak gdyby podpisał ją właściciel.

Na co uważać

Zakres. W dokumencie wskazuje się konkretną nieruchomość, a przy sprzedaży zwykle także cenę minimalną i to, czy pełnomocnik może odebrać zapłatę. Pełnomocnictwo ogólne, napisane na wyrost — „do wszelkich czynności” — bywa przez notariusza kwestionowane. Wtedy akt nie dochodzi do skutku, a termin, na który czekały obie strony, przepada.

Z zagranicy. Pełnomocnictwo można sporządzić u polskiego konsula albo u miejscowego notariusza. W tym drugim przypadku dokument potrzebuje apostille i tłumaczenia przysięgłego na język polski. To kilka dni roboczych, a czasem więcej. Dlatego temat pełnomocnictwa podnosi się przy ustalaniu daty aktu, a nie tydzień przed.

Osoba pełnomocnika. To ktoś, kto podpisze akt i ewentualnie odbierze pieniądze w imieniu mocodawcy. Wybór powinien być tak ostrożny, jak sama transakcja.

• Sprzedający za granicą: pełnomocnictwo przygotować przed wystawieniem oferty, nie po znalezieniu kupującego.
• Współwłaściciele w różnych miastach: jedno pełnomocnictwo dla jednej osoby upraszcza akt i ogranicza ryzyko rozjazdu terminów.
• Kupujący: sprawdzić, czy pełnomocnictwo drugiej strony obejmuje tę nieruchomość i tę cenę — notariusz to zrobi, ale lepiej wiedzieć wcześniej.

Kiedy o tym pomyśleć

Pełnomocnictwo nie jest formalnością na ostatnią chwilę. Jest częścią planu transakcji — i jednym z dokumentów, o które pytamy w pierwszej rozmowie, gdy właściciel mieszka daleko od mieszkania, które sprzedaje.